Het mondiale Vluchtelingenprobleem anno 2020

Bijgewerkt: sep 26

Update Zaterdag 26 september 2020

Mediterranian Garden de la Barde, Tres Peixos ( drie vissen) in Pedreguer


4. WIJ LEREN VAN ELKAAR

Adem, een boek over het lot van Eritrese vluchtelingen

Kort voor mijn vertrek naar Lesbos kreeg ik op mijn verjaardag van dierbare vrienden dit boek. De echtgenoot heeft hem op de middelbare school begeleid. En zij hebben als echtpaar zich samen met o.a. ook de schrijfster van dit boek om hem bekommerd. Hieruit is een langer bestaande vriendschap uit ontstaan.

Waar ligt Eritrea? Afbeelding Boek

Ik heb dit boek onderweg in één adem uitgelezen. Ik kreeg bij het lezen vele flashbacks van ontmoetingen met Eritrese vluchtelingen tijdens mijn spreekuren als huisarts op de Stadsring in Amersfoort en ook op de Kruispost in Amsterdam. Ik heb gemerkt dat vooral de Eritrese mannen ’t erg moeilijk hebben in onze samenleving. Ettelijke zijn zwaar getraumatiseerd door vreselijke ellende die zij in het land van herkomst en onderweg naar Europa hebben meegemaakt. Zo ook Adem. Het meest opvallende is altijd dat zij zo moeilijk hun verdriet, pijn, schaamte, schuld en woede kunnen uiten. Als hulpverlener loop je vaak tegen een muur aan. Ik heb gemerkt dat ook transculturele psychiaters en psychologen vaak stuk lopen op deze barrière.

Vrouwen met een Eritrese achtergrond gaan daar toch heel anders mee om. Zij kunnen zich vaak beter integreren.

De Eritrese gemeenschap is ook een hele hechte gemeenschap waarbij gastvrijheid met stip boven aan staat. In goede en in kwade dagen.

Onze vrienden hebben ook een doopdienst in een Eritrese kerkgemeenschap bijgewoond:



In Eritrea is al jaren sprake van een totalitair regime. Er is geen persvrijheid en politieke vrijheid en een beperkte godsdienstvrijheid. Eritrese mannen en vrouwen tussen 18 en 50 jaar zijn dienstplichtig en in de praktijk duurt deze dienstplicht vaak veel langer dan de voorgeschreven 18 maanden. Vrouwen worden van de dienst vrijgesteld zodra zij getrouwd zijn of een kind hebben.

Dienstplichtontduiking en desertie worden zonder voorafgaand proces veelal streng bestraft. In gevangenissen vinden mensenrechten- schendingen zoals martelingen plaats. Het land illegaal uit reizen is ook een misdrijf. Via de buurlanden Sudan en Ethiopië vluchten Eritreeërs hun land uit. Zij zetten vervolgens hun reis voort via Libië om per boot de Middellandse Zee over te steken naar Italië, en vervolgens door te reizen naar landen in het noordelijk deel van Europa.

De inwoners van Eritrea kunnen worden verdeeld in meerdere etnische groepen.

De Tigrinya groep de grootste is. Ruim 90% van de Eritrese vluchtelingen in Nederland behoort tot deze etnische groep. Zij behoren meestal tot de Eritrees-orthodoxe (Tewahedo) kerk (Nidos, 2018).

In Eritrea zijn de twee grootste godsdiensten het christendom en de islam (voornamelijk soennieten). 63% van de bevolking is christen. Het belijden van de christelijke religie is toegestaan voor de Eritrees-orthodoxe Tewahedo-kerk, de Rooms-Katholieke kerk en de Evangelische (Lutherse) Kerk van Eritrea. Andere christelijke kerken, zoals de Baptisten, de Zevendedags Adventisten, Presbyterianen, de Pinkerstergemeente en Jehova’s getuigen mogen niet hun geloof, dus doen dit ondergronds. Ik weet niet of er ook een Nieuw-Apostolische Kerk in het land is. Ik vermoed van niet.

In Nederland zijn er meerdere Eritrese-orthodoxe kerken (Rotterdam, Amstelveen, Leiden, Alkmaar, Utrecht, Eindhoven en Zwolle ). Ook bezoeken Eritrese vluchtelingen andere orthodoxe, koptische of katholieke kerken. Daarnaast zijn er in Nederland tijdelijke informele kerken en er zijn Eritreeërs die tot de kleinere kerkgemeenschappen behoren.

Een deel van deze informatie heb ik gevonden bij het landelijk expertisecentrum Pharos[i]. Deze organisatie doet erg goed werk en vergroot de praktijkkennis van zorgverleners.


Hierbij een You Tube filmpje over Adem van “LOWAN Van ver gekomen”

Een indrukwekkend verhaal van en over hem zelf, zijn vlucht, zijn reis en zijn verblijf in Nederland. Mede dankzij uitstekende begeleiding heeft deze vluchteling zich een plaats verworven in onze samenleving. Zijn verhaal en ook van de schrijfster biedt veel inzicht hoe een vluchteling zich in een wildvreemd land zich moet voelen. Laten we ons eens verplaatsen als wij zelf als jongen of als meisje in zo’n situatie terecht zouden komen. Oordeel zelf.

https://www.youtube.com/watch?v=_P0lMycFnCY&t=138s

Conclusie: Zowel het boek als dit filmpje is een echte aanrader. En is de quote van de schrijfster een leermoment: “Wij leren van elkaar”

[i] https://www.pharos.nl/over-pharos/

Clivia Miniata - een soort Sint Jozef plant



3. Als ik dit artikel van Arnon Grünberg uit de Volkskrant van 8 juli 2020 lees, denk ik: Goed Arnon, dat je hier ook aandacht aan besteedt! Moedeloosheid en zwijgen brengt helemaal niets.


"De wereld houdt op ten zuiden van Maastricht, tenzij men er kan kamperen"

Een aantal voormalige onderduikkinderen, onder wie Max Arian, Abram de Swaan, Zoni Weisz en Hanneke Groenteman, probeerde de Tweede Kamer te vermurwen om gevluchte kinderen (alleenstaande minderjarige asielzoekers) die in Griekenland vastzitten in Nederland op te nemen. Ze schreven: ‘In de afgelopen jaren hebben heel wat gezagsdragers spijt betuigd over de nalatigheid van zoveel Nederlanders in oorlogstijd om toen vervolgde minderheden te hulp te schieten. (...) Nu dient zich weer een mogelijkheid aan om kinderen in nood te redden.’

De brief had niet het gewenste effect. Ook CU en D66 stemden tegen de motie om de kinderen op te nemen, vooral om eensgezindheid in de coalitie te bewaren.

Anders dan in oorlogstijd moeten nu de volksvertegenwoordigers, namens ons, barmhartig zijn. De interesse in vluchtelingen is mede dankzij de crisis echter minimaal en de volksvertegenwoordigers, denkend aan de verkiezingen, weten dat. De wereld houdt op ten zuiden van Maastricht, tenzij men er kan kamperen.

Eind mei vroeg Martin Sommer zich in de Volkskrant bezorgd af of als de kinderen komen ze wel weggaan en zich beroepend op Die Tagesschau stelde hij dat het geen echte weeskinderen zouden zijn.

De economen Anne Case en Angus Deaton (Nobelprijs 2015) concludeerden in Der Spiegel dat burgers er niet van houden solidair te zijn met mensen die er niet zo uitzien als zij. Ze hadden het vooral over de angst van veel witte Amerikanen dat hun belastinggeld naar zwarte Amerikanen gaat, maar het mechanisme bestaat overal.

Merkwaardig dat Nederland wel bereid is wat geld uit te geven aan die kinderen, als ze maar wegblijven.

De angst voor de vreemdeling, minderjarig of niet, is een constante. Weinig tot niets wijst op vooruitgang. Wij slaan graag op het halfdode paard Johan Derksen. Elders mogen kinderen wegrotten, zolang hier het vermaak dat maatschappelijk debat heet maar blijft doorgaan.


2. Maandag 6 juli 2020; Ik heb besloten de titel van dit blog (Wereld Vluchtelingen Dag 20 juni 2020) te wijzigen omdat deze speciale dag een onderdeel is van een wereldwijd maatschappelijk en politiek probleem.

Sinds de Conferentie van Evian in 1938[i] waarvoor President van de Verenigde Staten, Franklin Roosevelt, ook de Nederlandse regering heeft uitgenodigd, hebben alle deelnemende landen besloten geen Joodse vluchtelingen uit nazi Duitsland op te nemen, heeft de Nederlandse politiek haar Christelijke veren afgegooid. Tevens is dit besluit voor Adolf Hitler hét signaal geweest om vernietigingskampen te bouwen.

In nazi Duitsland zijn er sinds zijn aantreden in 1933 zeer duidelijke signalen geweest dat de geassimileerde Joodse bevolking onder grote druk wordt gezet en niets nagelaten wordt om hen uit deze samenleving te verwijderen. De foto op het aangehaalde artikel spreekt boekdelen.[ii] Zie ook de boeken van Saul Friedländer.[iii]

Eduard Nazarski, oud-directeur van Amnesty Nederland, schrijft op 3 juli 2020 in de NRC een artikel dat een meerderheid van de Tweede Kamer der Staten Generaal geen alleen reizende kinderen uit de Griekse kampen in Nederland zal opnemen.

De regering heeft wel de intentie hen in de regio op te vangen voor een periode van drie jaar. In feite is dit besluit om geen alleenreizende kinderen toe te laten op Nederlandse bodem vergelijkbaar met hetgeen is gebeurd in 1938.

En lees vooral ook het gedeelte waarin Nazarski de nadruk legt van het schandelijke uitblijven van toegezegde financiële steun in internationaal vastgelegde verdragen aan de grote hulporganisatie de UNHCR.

En als klap op de vuurpijl de bijna eeuwigdurende ontkenning van het structurele vluchtelingenprobleem. Momenteel zijn namelijk op de wereld 80 miljoen MENSEN - geen horzels - on the move! Wegkijken kan niet meer, zou ik zeggen! Lees en huiver:

https://www.nrc.nl/nieuws/2020/07/03/nederland-kan-die-kindvluchtelingen-heel-goed-opvangen-a4004926

andere recente relevante artikelen:

Uit de Groene Amsterdammer van 27 mei 2020:

https://www.groene.nl/artikel/harteloos-en-xenofoob?utm_source=De+Groene+Amsterdammer&utm_campaign=c4ecb71f77-Dagelijks-2020-05-27&utm_medium=email&utm_term=0_853cea572a-c4ecb71f77-74999858

Joop van BNN Vara d.d. 3 juli 2020:

a. https://joop.bnnvara.nl/nieuws/meerderheid-tweede-kamer-tegen-ophalen-vluchtelingenkinderen

b. https://joop.bnnvara.nl/videos/onze-regering-is-bang-voor-wilders-en-baudet

En tenslotte het bericht van Joël Voordewind

https://www.christenunie.nl/blog/2020/07/03/Situatie-vluchtelingenkinderen-Griekse-eilanden

Dus angst, xenofobie is momenteel leidend in de Nederlandse politiek.

Ook bij de partijen met een Christelijke signatuur!? Tragiek!

Dus moreel ethische overwegingen worden door de politiek overruled.

Wordt het ook tijd voor de NAK in Nederland en Europa haar stem te laten horen?

Het vluchtelingen probleem in Z.O. Europa, waar tienduizenden mensen al jaren vast zitten en geen enkele kant op kunnen is een Europees probleem dat door de Europese Unie willens en wetens in stand wordt gehouden.

STELLING 2:

Het wordt voor de Nieuw-Apostolische Kerk de hoogste tijd haar stem te laten horen.

Plaats een oproep aan de politiek om een einde te maken aan deze inhumane situatie en neem uw moreel ethische verantwoordelijkheid als Christen en doorbreek uw zwijgen.





Voor de goede orde:

begrijp mij goed is dit een oproep aan de kerk en geen aanval op de kerk. Vele hulporganisaties zoals Artsen zonder Grenzen, Stichting Bootvluchteling, Kitrinos, Vluchtelingenwerk Nederland, Amnesty International en kerkelijke gemeenten en vele anderen zijn u hierin voorgegaan.


N.B. als u op een veilige manier wilt reageren op dit blog kunt u gebruik maken van het volgende e-mailadres: maimonides46@pm.me


Tot slot nog een bericht van de UNHCR februari 2020 over een arts uit Afghanistan. Zelf vluchteling. Hij is met zijn kinderen een paar keer op mijn spreekuur geweest. Zeer schrijnende verhalen:


https://www.unhcr.org/news/videos/2020/2/5e4cfd0f1/refugees-speak-of-dreadful-reality-inside-lesvos-moria-camp.html


---------------- [i] Nederlands: https://www.franklinterhorst.nl/De%20Evian%20Conferentie.htm Duits: https://de.wikipedia.org/wiki/Konferenz_von_%C3%89vian – zeer informatief Engels: https://en.wikipedia.org/wiki/%C3%89vian_Conference [ii] Duits: https://de.wikipedia.org/wiki/Konferenz_von_%C3%89vian#/media/Datei:Bundesarchiv_Bild_102-14468,_Berlin,_NS-Boykott_gegen_j%C3%BCdische_Gesch%C3%A4fte.jpg [iii] Nederlands: https://www.liberales.be/teksten/2017/11/26/dswadptdooac0pm0th8mrk2fwd9uzf Duits: https://de.wikipedia.org/wiki/Saul_Friedl%C3%A4nder Engels: https://en.wikipedia.org/wiki/Saul_Friedl%C3%A4nder


1. 19 juni 2020: Wereld Vluchtelingen Dag 20 juni 2020

Kort voor de Corona tijd heb ik als arts vrijwilliger gewerkt in Kamp Moria op het eiland Lesbos. Je kunt mijn belevenissen en indrukken lezen op de site van de Amersfoortse internetkrant “De Stadsbron” onder de rubriek ‘Vluchtelingen’:


https://destadsbron.nl/tag/nl/Vluchtelingen

Inmiddels zijn we weer een paar maanden verder nadat wij zo abrupt werden afgesneden van het ‘normale’ leven.

De berichten over hoe het de vluchtelingen op de eilanden in de Egeïsche Zee vergaat zijn uiterst schaars. De situatie in Kamp Moria op Lesbos en ook in kampen op de andere eilanden zijn nog steeds precair.

De situatie op het eiland Lesbos blijft gespannen, nu tijdens de coronacrisis duizenden migranten in slechte hygiënische omstandigheden dicht op elkaar leven. Voor de inwoners van kamp Moria is het nauwelijks mogelijk om tijdens de coronacrisis preventieve maatregelen te nemen. Niet alleen leven ze dicht op elkaar gepakt, ook is het bijna onmogelijk om aan zeep en andere hygiëneproducten te komen. Ze mogen het kamp niet verlaten om boodschappen op het eiland te doen. In het kamp zijn twee kleine winkeltjes voor meer dan 18.000 mensen. Er staan dus, ook in deze tijd waarin mensen op anderhalve meter afstand moeten houden, lange wachtrijen. Maar lang niet iedereen in het kamp kan naar deze winkeltjes toe, want ze moeten hun boodschappen met contant geld betalen. Terwijl de maandelijkse kleine toelage van de VN vluchtelingenorganisatie UNHCR digitaal op hun betaalkaart wordt gestort. Inwoners van het kamp kunnen hun toelage echter al weken niet opnemen, omdat ze geen geldautomaten mogen gebruiken in Mytilini.

Als ik denk aan de ‘minors’ – kinderen tussen de 2-17 jaar – die alleen reizen. Zij vormen een uiterst kwetsbare groep. Onder de ruim 34.500 vluchtelingen zijn er ruim 5.000 alleenreizende kinderen geteld. Dertig procent van hen is wees.

Van hen komt 43% uit Afghanistan, 35% uit Pakistan en 9% uit Syrië. 93% zijn boven de 14 jaar en 94% zijn jongens.

Volgens mijn laatste gegevens wordt een gering aantal opgenomen in vier Europese landen: Portugal 500, Duitsland 50, Luxemburg 12 en Zwitserland 22.

En Nederland denkt er over na om op afstand voor de periode van 3 jaar gelden vrij te maken voor opvang op het vasteland van Griekenland.

In een beschaafd land als Nederland moeten wij toch ook de helpende hand uitsteken.

In Nederland hebben 100 gemeentes al aangegeven dat zij kinderen willen opnemen.

Voor dergelijke problemen maak ik graag reclame!

https://www.500kinderen.nl/petitie-griekenland

Of ondersteun de actie:

https://www.europemustact.org/openthecamps

Voor degene die meer wil lezen over het wereldwijde probleem van de vluchtelingen, raad ik aan de brochure van de UNHCR te downloaden: https://www.unhcr.org/5ee200e37/

Zelf ben ik zaterdag 20 juni 2020 o.a. ook actief voor de Stichting Vluchteling. Normaliter loop ik dan altijd de Nacht van de Vluchteling een traject van 20 km. Morgen gebeurt dat digitaal.


NB: Tussen 22:00 en 23:30 uur op zaterdagavond zou ik middels een zoom verbinding live in de uitzending komen om over mijn motivatie te spreken met de interviewer Art Rooijakkers. Echter een grote technische storing heeft roet in het eten gegooid. De organisatie heeft tegen middernacht besloten om haar verlies te nemen. Wel zou zij het interview met meerderen van onze Amnesty groep uit 2019 dan uitzenden.

https://www.nachtvandevluchteling.nl/over-de-nvdvgoesdigital




152 keer bekeken5 reacties

©2020 door Gerrit Sepers

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now